Урыныгыз җәннәттә булсын / Пусть ваше место будет в раю

Самараның Җәмигъ мә­четен төзүгә зур өлеш керт­кән һәм аннан соң да озак еллар аның казначее булып эшләгән Харис Хафиз улы ГЫЙНИЯТУЛЛИН вафат. Аңа 92 яшь иде.

Гыйниятуллиннарның төбе Татарстанның Әлки районы, Таш Билге авылыннан. Революция, гражданнар сугышы, коллективизация һәм Ватан сугышы җилләре бу гаиләне СССРның әле бер, әле икенче ягына илтеп ташлый. Харис балигъ булган елларда алар Урта Азиядә яшиләр. Ләкин Харис туган якларына, туганнары янына кайтырга карар кыла. Хәлимә исемле кызга өйләнә, Борһан абыйсы үз өенә бер бүлмә өстәп сала, һәм яшьләр шунда яши башлыйлар. Харис төймә һәм тарак ясау артеленә урнаша, Үзбәкстандагы гаиләсен дә шул бүлмәгә алып кайта.

Харис Мәскәүгә барып, авторучкалар ясау мастерына укып кайта һәм үзенә татарлардан торган артель җыя. Алтмышынчы елларда Куйбышев өлкәсендә киң таралган авторучкалар аларның эше икәнен күпләр белмидер әле.

Харис Хафиз улына өй салу өчен Воронежская – Стара Загора урамнары чатында җир бирәләр һәм ул балта осталары булган әтисе һәм кайнатасы ярдәмендә өй сала. Шунда аның кызлары Әлфия һәм Зөһрә, улы Таһир туалар.

Харис Хафиз улы, сәнәгать предприятиесенә урнашып, товаровед, тәэмин итү  бүлеге башлыгы, кладовщик булып эшләп пенсиягә чыга. Туксанынчы елларда Самараның Җәмигъ мәчетен төзүдә булыша, аннары казначее булып эшли. Гарәпчә укырга-язарга өйрәнә, намазга йөри, ә 1998 елда хаҗга бара. Менә шундый тынгысыз, әмма вакыйгаларга бай һәм җәмгыять өчен файдалы тормыш юлы үтте Харис Гыйниятуллин. Урыны җәнәттә булсын.

Мәрхүмнең туганнарының авыр кайгысын уртаклашабыз.

 

Умер Харис Хафизович Гиниятуллин, внесший большой вклад в строительство Соборной мечети Самары и впоследствии долгие годы работавший ее казначеем. Ему было 92 года.

Гиниятуллины родом из Алькеевского района Татарстана, из деревни Таш Билге. Ветры революции, Гражданской войны, коллективизации и Отечественной войны уносили эту семью то в одну, то в другую сторону СССР. До совершеннолетия они жили в Средней Азии. Но Харис решает вернуться на родину, к родственникам. Женившись на девушке по имени Халима, брат Бурхана пристроил к своему дому комнату, и молодые люди стали жить в ней. Харис устраивается в артель по изготовлению пуговиц и гребней, в эту же комнату привозит и свою семью из Узбекистана.

Харис едет в Москву, где учится на мастера по изготовлению авторучек и собирает артель, состоящую из татар. Наверное, многие еще не знают, что авторучки, распространенные в Куйбышевской области в шестидесятые годы, — это их дело.

Харису Хафизовичу для строительства дома выделили землю на перекрестке улиц Воронежская – Стара Загора, и он построил дом с помощью отца и свекрови, которые были плотниками. Там у него родились дочери Альфия и Зухра, сын Тагир.

Харис Хафизович, устроившись на промышленное предприятие, работал товароведом, начальником отдела снабжения, кладовщиком, вышел на пенсию. В девяностые годы помогал в строительстве Соборной мечети Самары, затем работал казначеем. Научился читать и писать по-арабски, ходил на молитву, а в 1998 году отправился в хадж. Вот такой беспокойный, но насыщенный событиями и полезный для общества жизненный путь прошел Харис Гиниятуллин. Пусть место будет на небесах.

Выражаем глубокие соболезнования родным.

Добавить комментарий